Na cześć polskiego oręża

Treść

W całym kraju przez trzy dni trwały uroczyste obchody 85. rocznicy Cudu nad Wisłą i święta Wojska Polskiego. 15 sierpnia ustanowiony został świętem polskiego oręża w 1923 r. dla uczczenia zwycięstwa w Bitwie Warszawskiej. Obchodzono je uroczyście do 1947 r. Później jego datę zmieniono na 12 października - dzień bitwy pod Lenino 1943 r. Sierpniowa data została przywrócona w 1992 r.
Uroczystości zostały zainaugurowane już w sobotę. Na placu przed katedrą warszawsko-praską podczas Mszy św. celebrowanej przez Prymasa Polski ks. kard. Józefa Glempa i kilkunastu biskupów odsłonięto pomnik
ks. mjr. Ignacego Skorupki. Tego samego dnia w podwarszawskim Tłuszczu odbyła się Msza św. w intencji Ojczyzny przy kwaterze poległych w 1920 r.
Wiele uroczystości miało miejsce w niedzielę. Główne obchody w Ossowie zaczęły się modlitwą pod krzyżem upamiętniającym śmierć ks. Skorupki. Następnie w kaplicy - sanktuarium Matki Bożej Zwycięskiej ks. abp Sławoj Leszek Głódź odprawił uroczystą Mszę św. Po niej odbył się apel poległych oraz złożenie wieńców na kwaterach poległych w bitwie. Po południu kilka tysięcy osób obejrzało na okolicznych polach pierwszą w historii inscenizację Bitwy Warszawskiej. Wielu widzów śledziło tam także dwudniową rywalizację kawalerzystów.
Jak co roku na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie miał miejsce apel poległych. Uroczystości odbyły się też pod pomnikiem 28. Pułku Strzelców Kaniowskich w Wólce Radzymińskiej. Monument ten upamiętnia śmierć dowódcy 1. batalionu 28. Pułku Strzelców Kaniowskich por. Stefana Pogonowskiego i jego żołnierzy. To właśnie ich szturm na pozycje bolszewików o świcie 15 sierpnia uprzedził atak Armii Czerwonej i dał początek ofensywie polskiej. Również w niedzielę w Radzyminie odbył się koncert Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego. Tradycyjna Msza św. na miejscowym cmentarzu wieczorem zakończyła rocznicowe obchody.
Wczoraj rano w katedrze polowej uroczystej Eucharystii przewodniczył biskup polowy Wojska Polskiego ks. gen. Tadeusz Płoski. - To dzień, w którym uświadamiamy sobie ze szczególną mocą, że zawdzięczając Ojczyźnie własne życie i szczęście, musimy być gotowi stanąć w jej obronie - mówił w homilii ksiądz biskup.
W połowie sierpnia 1920 r. na przedpolach Warszawy polska armia, wsparta wieloma ochotnikami pochodzącymi z ludności stolicy i okolic, wyszła naprzeciw zmierzającej na zachód ofensywie bolszewickiej. Nie tylko dzięki odwadze naszych żołnierzy i - jak wszyscy wierzymy - pomocy Opatrzności, Armia Czerwona została zmuszona do odwrotu. Stało się tak również dzięki rozszyfrowaniu planów Rosjan. Na tej podstawie Naczelny Wódz Józef Piłsudski i szef sztabu gen. Tadeusz Rozwadowski zdecydowali się wykorzystać słabość bolszewików na froncie centralnym i przygotowali polskie uderzenie znad Wieprza. Okazało się ono zabójcze dla agresora.
Mikołaj Wójcik

"Nasz Dziennik" 2005-08-16

Autor: ab