Czciciel Niepokalanej

Treść

Ojciec Stanisław Papczyński urodził się 18 maja 1631 r. w Podegrodziu k. Starego Sącza w rodzinie chłopskiej. Na chrzcie otrzymał imię Jan. Wykształcenie zdobywał w Podegrodziu, w kolegium jezuitów w Jarosławiu, kolegium pijarskim w Podolińcu i kolegiach jezuickich we Lwowie i w Rawie Mazowieckiej. 2 lipca 1654 r. rozpoczął nowicjat w Zakonie Kleryków Regularnych Ubogich Matki Bożej Szkół Pobożnych (zakon pijarów), ze względu na maryjny charakter zakonu. Przyjął imię Stanisław od Jezusa i Maryi. W 1656 r. o. Papczyński złożył śluby zakonne, 5 lat później przyjął święcenia kapłańskie. Oddał się pracy duszpasterskiej, a także wychowawczo-naukowej. Był cenionym kaznodzieją i spowiednikiem. Spowiadał się u niego nuncjusz apostolski w Polsce Antonio Pignatelli, późniejszy Papież Innocenty XII.

Wraz z nasilającymi się tendencjami łagodzenia reguły w zakonie wrastała w nim myśl założenia nowego zakonu, który by odpowiadał potrzebom polskiego społeczeństwa. W 1670 r. został zwolniony ze ślubów zakonnych. W 1671 r. przywdział biały habit na cześć Niepokalanego Poczęcia Maryi i opracował "Regułę życia" dla przyszłego zakonu. Pierwszy dom nowej rodziny zakonnej założył w 1673 r. w Puszczy Korabiewskiej k. Skierniewic. Za datę powstania zakonu marianów uważa się 24 X 1673 r., gdy przybyły na wizytację ks. bp Jacek Święcicki zaaprobował wspólnotę żyjącą pod przewodnictwem o. Papczyńskiego. Następnie ks. bp Stefan Wierzbowski, udzielając poparcia o. Stanisławowi, zaprosił go do Góry Kalwarii pod Warszawą, gdzie organizował właśnie święte miasto Mazowsza, tzw. Nową Jerozolimę. Tam marianie rozwinęli działalność apostolską.
Nowemu zakonowi o. Papczyński dał trzy cele: szerzenie czci Matki Bożej Niepokalanej, modlitwę za dusze czyśćcowe i pracę apostolską. Nowy błogosławiony otrzymywał szczególną łaskę - miewał wizje czyśćca, w których zmarli prosili go o modlitwę.
Trzeba dodać, że o. Papczyński, co jest cechą wielu świętych, wyprzedzał swoje czasy. Po pierwsze, głosił prawdę o Niepokalanym Poczęciu Maryi, która wówczas nie była jeszcze potwierdzona dogmatem, a także nauczał, że również świeccy są wezwani do świętości.
Nowy błogosławiony w wyniku ciężkiej choroby zmarł 17 września 1701 roku. Został pochowany w kościele Wieczerzy Pańskiej w Górze Kalwarii. Spoczywa tam do dziś, a do jego grobu udają się liczni wierni, prosząc o jego wstawiennictwo. W 1992 r. zatwierdzono dekret o heroiczności jego cnót. Natomiast 16 grudnia 2006 r. Ojciec Święty Benedykt XVI zezwolił na ogłoszenie dekretu o cudzie za przyczyną Sługi Bożego Stanisława Papczyńskiego.
MMP
"Nasz Dziennik" 2007-09-15

Autor: wa